rken

VB [ṛken]

arrêter, s'arrêter, ralentir son allure (surtout en parlant de bœuf au labour)

Flexions rken

yerkin terkinemt rekknet trekken rekneɣ rekknent nerken rkineɣ nerkin ireknen trekkneḍ reknet trekknemt irken reknen irkin rkinen rekknemt nrekken trekneḍ irekknen treknem terkineḍ terkinem rekken irekken reknemt rekknen terken reknent terkin rkinent rekkneɣ rken trekknem yerken treknemt

Sources rken

  • J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982

Mots apparentés rken

ameɛcuq  ɣiḍ  acemma  kezzez  ḥiz  aḥraymi  tabɣurt  tadyant  xḍeb  tinnulfa  azerdum  nnsib  kkercec  amzun  zbu 
-->