iman
N.M [iman]
soi-même; soi; seul
Flexions iman
iman yimanSources iman
- BOUAMARA Kamel, Issin : Asegzawal n teqbaylit s teqbaylit, Editions l'Odyssée, Tizi-Ouzou, 2010
- J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982
Phrases avec le mot iman
Iḥulfa i yiman-is d tudert n tmara kan i yas-d-igran segmi yas-igzem ufus ayfus .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Dɣa yenna-yas i yiman-is : " afellaḥ ur tent isdukul di yiwet tiremt .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Tikwal itettu iman-is alamma yekka d baba s di tewwurt, dɣa din ad isusem .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Iseggem iman-is, iger afus-is iddem-d abeckiḍ-is, iqqim ittxemmim, iselqem awal i yiman-is : " ma kkan d si tama ufella, zemreɣ ad sen-sleɣ qbel ad d-awḍen anda lliɣ ; aḍu ittawi ssut ugar, abrid ɣef tiɣilt i yella, akal d akal aḥercawan, isban-d tikli .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]