iman
N.M [iman]
soi-même; soi; seul
Flexions iman
iman yimanSources iman
- BOUAMARA Kamel, Issin : Asegzawal n teqbaylit s teqbaylit, Editions l'Odyssée, Tizi-Ouzou, 2010
- J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982
Phrases avec le mot iman
Mi d isla Lḥusin i tikli si tama ufella, idduqes, isedreg iman-is ɣer teɣmert, igguni .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Tebteɣ iman-iw, ẓriɣ ur urgiɣ ara, d lexyal i walant wallen-iw .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Ikker, izwi iman-is, inteq ɣer Muḥend inna-yas : - Ia qrib ad d-yaweḍ, asemmiḍ n tizi yella deg wawal .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Azwaw yuki i yiman-is zun mačči dinna i yella yid-sen .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]