akal

N.M [akal]

terre; sol; bien, propriété foncière

Flexions akal

akal wakal

Sources akal

  • BOUAMARA Kamel, Issin : Asegzawal n teqbaylit s teqbaylit, Editions l'Odyssée, Tizi-Ouzou, 2010
  • J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982

Phrases avec le mot akal

Ur d ntiqen gar-asen, mi slan i wejrad n warkasen n Ṭimuc deg wakal n tiɣilt .
[ Agellid n times | 2006 | Amar U Lamara ]

Assa aql-aɣ neffeɣ ɣef turdas n wakal iburen akken ad tent id nerr d igran, nnig yiɣil nneɣ .
[ Agellid n times | 2006 | Amar U Lamara ]

Iseggem iman-is, iger afus-is iddem-d abeckiḍ-is, iqqim ittxemmim, iselqem awal i yiman-is : " ma kkan d si tama ufella, zemreɣ ad sen-sleɣ qbel ad d-awḍen anda lliɣ ; aḍu ittawi ssut ugar, abrid ɣef tiɣilt i yella, akal d akal aḥercawan, isban-d tikli .
[ Agellid n times | 2006 | Amar U Lamara ]

Win iqerben ɣer wemkan nni n nqec, izmer ad isel, tikwal, i ssut nni d iggar wemdan nni, yal tikkelt ad yentu ugelzim deg wakal : " eḥḥ !
[ Agellid n times | 2006 | Amar U Lamara ]

-->