akal
N.M [akal]
terre; sol; bien, propriété foncière
Flexions akal
akal wakalSources akal
- BOUAMARA Kamel, Issin : Asegzawal n teqbaylit s teqbaylit, Editions l'Odyssée, Tizi-Ouzou, 2010
- J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982
Phrases avec le mot akal
Ur d ntiqen gar-asen, mi slan i wejrad n warkasen n Ṭimuc deg wakal n tiɣilt .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Assa aql-aɣ neffeɣ ɣef turdas n wakal iburen akken ad tent id nerr d igran, nnig yiɣil nneɣ .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Iseggem iman-is, iger afus-is iddem-d abeckiḍ-is, iqqim ittxemmim, iselqem awal i yiman-is : " ma kkan d si tama ufella, zemreɣ ad sen-sleɣ qbel ad d-awḍen anda lliɣ ; aḍu ittawi ssut ugar, abrid ɣef tiɣilt i yella, akal d akal aḥercawan, isban-d tikli .
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]
Win iqerben ɣer wemkan nni n nqec, izmer ad isel, tikwal, i ssut nni d iggar wemdan nni, yal tikkelt ad yentu ugelzim deg wakal : " eḥḥ !
[
Agellid n times |
2006 |
Amar U Lamara ]