aballaɣ

N.M [aballaɣ]

têtu, méchant

stubborn; nasty

عنيد؛ مقرف

Flexions aballaɣ

yiballaɣen uballaɣ tiballaɣin taballaɣt iballaɣen tballaɣin aballaɣ tballaɣt

Sources aballaɣ

  • BOUAMARA Kamel, Issin : Asegzawal n teqbaylit s teqbaylit, Editions l'Odyssée, Tizi-Ouzou, 2010
  • J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982

Mots apparentés aballaɣ

flali  tid  ssergigi  sxerri  akansu  zeɣzeɣ  aleqqaq  ageffur  mundel  akettaf  tuddsa  ɛiwen  ameḍfir  tiferni  sseqdeḥ 
-->