irqiq

VB [iṛqiq]

être mince, fin; s'amincir

Flexions irqiq

tettirqiqem irqiqemt ittirqiqen nirqiq rqiqeɣ yirqiqen ttirqiqemt tettirqiq irqiq ttirqiqent yirqiq irqiqen rqiqet ttirqiq yettirqiq tettirqiqemt irqiqeɣ tirqiqem rqiqeḍ rqiqen ttirqiqeɣ nettirqiq irqiqet yettirqiqen tirqiq irqiqent rqiqit ttirqiqet ittirqiq ttirqiqen tirqiqeḍ tirqiqemt rqiq nerqiq tettirqiqeḍ

Sources irqiq

  • J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982
-->