irqiq
VB [iṛqiq]
être mince, fin; s'amincir
Flexions irqiq
tettirqiqem irqiqemt ittirqiqen nirqiq rqiqeɣ yirqiqen ttirqiqemt tettirqiq irqiq ttirqiqent yirqiq irqiqen rqiqet ttirqiq yettirqiq tettirqiqemt irqiqeɣ tirqiqem rqiqeḍ rqiqen ttirqiqeɣ nettirqiq irqiqet yettirqiqen tirqiq irqiqent rqiqit ttirqiqet ittirqiq ttirqiqen tirqiqeḍ tirqiqemt rqiq nerqiq tettirqiqeḍSources irqiq
- J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982