caḍ
VB
[caḍ]
brûler, s'enflammer, bouillir; avoir soif; suffir
Flexions caḍ
tciḍi
ttciḍimt
tetcaḍemt
ttcaḍent
yetcaḍ
tettcaḍ
ttcaḍemt
caḍent
tciḍint
tcaḍ
ittciḍin
tetciḍi
caḍet
tettciḍim
tciḍimt
tettciḍiḍ
tcaḍent
ittcaḍen
tetcaḍ
tettcaḍem
tettcaḍeḍ
tcaḍet
itciḍin
tcaḍem
tetciḍim
caḍeɣ
ttciḍin
tetciḍiḍ
ittciḍi
itcaḍen
ttciḍit
tetcaḍem
ttcaḍen
ittcaḍ
tetcaḍeḍ
ttcaḍet
caḍen
tciḍin
icaḍ
yettciḍin
itciḍi
nettciḍi
tciḍit
ttciḍiɣ
tcaḍen
yettcaḍen
itcaḍ
nettcaḍ
ttcaḍeɣ
icaḍen
yetciḍin
ncaḍ
caḍ
netciḍi
caḍemt
tettciḍimt
tciḍiɣ
yettciḍi
yetcaḍen
ttciḍi
netcaḍ
tettcaḍemt
yettcaḍ
tcaḍeɣ
ttcaḍ
tcaḍemt
tetciḍimt
tcaḍeḍ
ttciḍint
yetciḍi
tettciḍi
Sources caḍ
- BOUAMARA Kamel, Issin : Asegzawal n teqbaylit s teqbaylit, Editions l'Odyssée, Tizi-Ouzou, 2010
- J.-M. Dallet, Dictionnaire Kabyle-Français (parler des At Mengellat Algérie) , Selaf Paris, 1982